Kinne jim jim nog un kermus of Agraryse Dagen herinnere sonder oliebollen fan

Koopal? Ikke niet. Der binne feul dingen die ferandere maar der bin un paar dingen

die eeuwighiedswaarde hewwe, se liekt ut wel. En één dèrfan is de oliebolle-kraam

van Koopal. De generasies volge mekaar op. Pa en ma make plak voor dochter en

skoanseun, maar alles wat vroeger un kermus tot een kermus maakte is fut.

Is der nog un rups? Un steile wand? De kop van Jut? Nee, fergeet ut maar, dat is niet

meer van disse tiid. Dat is niet "vet" en niet "cool". Ut mut teugenwoordug snel en

oerend hard gaan en de mesiek mut se lúd mogeluk.

Nee, Koopal mut de kermus rède hier in Franeker. Met de PC en de Agraryse Dagen

blieve de oliebollen ôns houvast en dat geeft bij alle computerstuurde attracties un

goed gefoel. At jim snappe wat ik bedoel!

Maar laat ik der maar over ophouwe. Ik moest positief blieve, ik mocht niet seure en

sjantere fan de voorzitter van de Agraryse Dagen. Ik mut ut feest promote . . . . dat is

mien opdracht. Nou doen ik dat met liefde, maar ik mag jim se nou en dan toch wel

eventsies fertelle wat er in mie omgaat? Nou dan!

Nog un week of wat, dan gaat ut weer an. Dan sil ut heve . . . .

Der wurdt ondanks de vakânsies verschrikkeluk hard werkt om alle programma-

punten op un rij te krijen en de laatste puntsies op de i te setten. Ut naait erút in de

laatste vergaderingen. Der bin kommissieleden die bin disse weken geen avond

meer tús.

Van woensdag 14 tot en met saterdag 17 september dus. Voor de achtenfieftugste

keer en at ut allemaal lukt dan krij jim in de week foor de Agraryse Dagen ok weer

in speciale krante in de bus. Krekt as ferleden jaar. In die krante staat presies wat

der allemaal te doen is en hoe laat ut begint. Neffes de voorzitter siet ut der allemaal

goed út. Dus . . . . at jim kinne dan der hinne.

Over de verskillende aktiviteiten kin ik jim op dit moment nog niet al te feul fertelle. Ik

prebeer wel hier en dèr mien informasie te krijen, maar se sture mie iedere keer met

un klútsie in 't riet. Ut bin krekt ambtenaren. Die ferandere ok niet. Krekt as die iene

kermuskraam. Ommers: Ut ienugste dat altyd blieve sal, dat bin de oliebollen fan

Koopal!

Ik groet u!